त्वचेच्या ऊतींच्या मूळ वैशिष्ट्यांचे शब्दशः भाषांतर म्हणजे आपल्या त्वचेचा सामान्य पोत. तो मानवाला जन्मतःच प्राप्त असतो. तो त्वचेवरील लाटांसारख्या खाचा आणि उंचवट्यांनी बनलेला असतो, जे बहुतेक स्थिर बहुभुजाकृती असतात आणि जवळजवळ अपरिवर्तित राहतात. उघड्या त्वचेकडे थेट पाहिल्यास, तुम्हाला गुंतागुंतीचा, अव्यवस्थित पोत, तसेच दाट किंवा हलक्या रंगाचे बारीक केस दिसू शकतात. तथापि, काळानुसार, लोकांचे वय वाढत जाते आणि त्वचा देखील नैसर्गिकरित्या हळूहळू वृद्ध होते. त्याच वेळी, जी त्वचा सतत उघडी असते, तिला पर्यावरणीय प्रदूषणासारख्या बाह्य घटकांचा सामना करावा लागतो आणि सतत इजा होत राहते, ज्यामुळे त्वचेच्या बाह्य थरातील पेशींच्या नुकसानीचा दर बदलतो. त्वचेवरील खाचा आणि उंचवट्यांची संख्या बदलत राहते, आणि तुलनेने स्थिर असलेला आकारही एकमेकांत गुंतू लागतो, त्यांची संख्या कमी होते आणि पृष्ठभागाचे क्षेत्रफळ सतत वाढत जाते, त्यामुळे त्वचा सुरकुतलेली आणि खडबडीत होते.
साधारणपणे, वयाच्या २५ वर्षांपूर्वी त्वचेचा पृष्ठभाग गुळगुळीत, चमकदार आणि लवचिक असतो. मात्र, त्यानंतर त्वचा हळूहळू वृद्ध होऊ लागते आणि शारीरिक लक्षणांमध्ये सहसा बदल होतो.
१. त्वचेतील ओलावा आणि त्वचेचे संरक्षक कवच
खडबडीत त्वचेवरील बहुतेक संशोधन स्ट्रॅटम कॉर्नियमच्या कार्यांवर लक्ष केंद्रित करते, जसे की पाणी टिकवून ठेवण्याची क्षमता आणि त्वचेच्या संरक्षणाचे कार्य. तसेच, स्ट्रॅटम कॉर्नियमच्या पेशींमधील ओलावा, नैसर्गिक आर्द्रता घटक आणि लिपिडमधील बदलांचा अभ्यास केला जातो. आर्द्रतेची तीव्र कमतरता असल्यामुळे त्वचा निस्तेज आणि खडबडीत होते. त्वचेच्या बाह्य थरातील पेशी गळण्याची प्रक्रिया अनियमित होते, ज्यामुळे कोंडा आणि खवले तयार होतात. त्वचेतील आर्द्रतेचे प्रमाण हे त्वचेचा ओलावा, चमक आणि मुलायमपणा यांच्याशी जवळून संबंधित आहे. गुळगुळीत, अधिक पाणीदार स्ट्रॅटम कॉर्नियम नियमितपणे प्रकाश परावर्तित करून एक तेजस्वी चमक निर्माण करते, तर कोरडे, खवले असलेले स्ट्रॅटम कॉर्नियम प्रकाश परावर्तित न करताच परावर्तित करते, ज्यामुळे त्वचा राखाडी दिसते. त्वचेतील आर्द्रतेचे प्रमाण कमी झाल्यामुळे, त्वचा कोरडी आणि खडबडीत होते आणि निस्तेज दिसते.
त्वचेचे संरक्षक कार्य कमी झालेली त्वचा तुटलेल्या छत्रीसारखी असते. यामुळे केवळ शरीरातील पाणीच सहजपणे बाष्पीभवन होत नाही, तर बाह्य घटकही सहजपणे आत शिरतात आणि दाह होण्याची शक्यताही असते. जसे की, दाहाशी संबंधित त्वचेच्या समस्या: खाज सुटणे, खरखरीतपणा, त्वचा सोलणे, लालसरपणा इत्यादी. त्वचेच्या वारंवार उद्भवणाऱ्या समस्या त्वचेच्या प्रकारामुळे नव्हे, तर त्वचेतील दीर्घकालीन दाहामुळे होतात.
फोटोएजिंगमुळे बाह्यत्वचेत, नुकसान सौम्य असताना दुरुस्तीमुळे जाडसरपणा आणि नुकसान गंभीर असताना ऱ्हास दिसून आला. मूळ थरातील पेशींमध्ये स्पष्ट असामान्यतेमुळे बदल झाला होता आणि त्यात मोठ्या संख्येने डिस्केराटोटिक पेशी होत्या.
२. त्वचेचा डर्मिस थर त्याची लवचिकता गमावतो.
त्वचेचा खडबडीतपणा त्वचेच्या लवचिकतेशी जवळून संबंधित आहे. त्वचेची लवचिकता कमी होते, त्वचा सैल पडते किंवा सुरकुत्या दिसू लागतात आणि त्वचेचा खडबडीतपणा वाढतो. फायब्रोब्लास्ट्स हे त्वचेच्या डर्मिसमधील सर्वात महत्त्वाचे पेशीय घटक आहेत आणि ते स्रावी तंतू व बाह्यपेशीय मॅट्रिक्सच्या संश्लेषणात महत्त्वाची भूमिका बजावतात. ते ऊतींच्या जखमा दुरुस्त करण्यात महत्त्वाची भूमिका बजावतात. वयानुसार, त्वचेतील लवचिक तंतूंचे प्रमाण हळूहळू कमी झाल्यामुळे त्वचेची जाडी कमी होते. त्वचेचे वृद्धत्व ठळकपणे दिसून येते, जे कोरडी आणि खडबडीत त्वचा, वाढलेल्या आणि खोल झालेल्या सुरकुत्या, सैल त्वचा आणि कमी झालेली लवचिकता या स्वरूपात जाणवते. वयानुसार त्वचेतील प्रथिनांचे प्रमाण कमी होते, त्वचेतील घट्टपणा कमी होतो आणि त्वचेच्या पोताची खोली वाढते, ज्यामुळे सुरकुत्या दिसू लागतात.
म्हणून त्वचेच्या समस्या निर्माण होण्यापूर्वी, आपल्याला अजून बऱ्याच गोष्टी करायच्या आहेत. उदाहरणार्थ,त्वचा विश्लेषकत्वचेच्या समस्या पूर्णपणे दिसण्यापूर्वी, त्यांना काही प्रमाणात कमी करण्यास किंवा सोडवण्यास मदत करू शकते!
पोस्ट करण्याची वेळ: १२ ऑक्टोबर २०२२
